در این پست از وبسایت تهران تا سئول نگاهی خواهیم داشت بر نحوه‌ی شکل گیری “korean war”، جنگ معروف میان دو کشور کره جنوبی و کره شمالی.
پس از پایان جنگ جهانی دوم، کره که تحت استعمار ژاپن قرار داشت، به دو کشور مستقل از هم “کره شمالی “که تحت حمایت جماهیر شوروی و “کره جنوبی” که تحت حمایت ایالات متحده آمریکا بود، تقسیم گردید.
علیرغم اینکه تا سال ۱۹۴۸ میلادی هیچ کشوری این تقسیم بندی را به رسمیت نمی‌شناخت، هر دو کشور یک دولت مستقل را پایه‌گذاری کردند،  که پس از گذشت دو سال،زمینه جنگ میان دو کره را پایه‌ریزی کرد.

 

جنگ کره

جنگ کره به عنوان یکی از مخرب ترین درگیری های تاریخ به‌حساب می‌آید؛ در این جنگ بیش‌ از ۳ میلیون نفر جان باختند که تعداد زیادی از آنها غیر نظامی بودند.
اقدامات ضد حقوق بشری همچون کشتار دسته جمعی ده هزار نفر مظنون به کمونیست “توسط دولت کره جنوبی”، و گرسنگی دادن اسیران جنگی و شکنجه های پی‌در‌پی “توسط جمهوری خلق کره” از ویژگی های مهم این جنگ به‌شمار می‌رود‌.
نام‌گذاری جنگ کره براساس نگرش‌های سیاسی-فرهنگی هر کدام از طرفین، با عنوان های مختلفی همچون آشوب ۶۲۵ “در کره‌جنوبی” و جنگ آزادی میهن “در کره شمالی” مطرح می‌شود.
ایالات متحده آمریکا در ابتدا با توصیه‌ی رئیس جمهور آمریکا “هری اس ترومن ” عنوان “اقدام پلیس” را برگزید اما امروزه به دلیل عدم توجه عموم مردم به این جنگ، “جنگ فراموش شده یا جنگ ناشناخته” معرفی می‌شود.

 

جنگ کره


تقسیم کره، به کره شمالی و کره جنوبی در سال ۱۹۴۵ میلادی موجب شد تا این دو کشور پس از رهایی از استعمار چندین ساله‌ی ژاپن، با یکدیگر وارد جنگ شوند .
جنگ کره میان “کره جنوبی” با پشتیبانی ایالات متحده آمریکا و “کره شمالی” با پشتیبانی چین و کمک های نظامی جماهیر شوروی در ۲۵ ژوئن سال ۱۹۵۰ آغاز شد.
پس از شکل گیری دولت سرمایه‌داری جمهوری کره تحت ریاست “ایسینگمان ری” و تاسیس جمهوری دموکراتیک خلق کره با رهبری “کیم تیل سونگ”، هر دو کشور مدعی شدند که که مرز تعیین شده را به صورت دائمی نپذیرفتند .

جنگ کره

عبور از مدار 38 درجه شمالی

سازمان ملل متحد، عبور نیروهای ارتش کره شمالی را از مدار ۳۸ درجه شمالی و ورود به خاک کره‌جنوبی را به عنوان یک عمل تهاجمی اعلام کرد.
طی برگزاری یک جلسه، با شرکتِ بیست و یک کشور عضو سازمان ملل، بدون حضور جماهیر شوروی، اجازه‌ی تشکیل و اعزام نیروهای کمکی با رهبری ایالات متحده آمریکا صادر شد.
به رسمیت شناخته نشدن جمهوری خلق چین توسط سازمان ملل موجب شده بود تا جماهیر شوروی این سازمان را با حق وتوای که در اختیار داشت تحریم کند اما پس از این اقدام جماهیر شوروی و جمهوری خلق هنوز هم نمی‌توانستند راحت از متحد خود “کره شمالی” حمایت کنند.

 

جنگ کره

پس از چند ماه برتری نیروهای کره شمالی در جنگ کره و اشتغال بیشتر خاک این کشور، در ۱۵ سپتامبر ۱۹۵۰ با ورود ارتش سازمان ملل با فرماندهی “داگلاس مک‌آرتور” امید مردمان کره جنوبی برای پیروزی افزایش پیدا کرد‌.
نیروهای آبی‌خاکی این ارتش در بندر اینچئون توانستند این شهر را آزاد و به تصرف خود در آورند.
طی ۱۰ روز بعد پایتخت از تصرف ارتش خلق کره خارج و به دست قوای کره جنوبی افتاد.
عملیات اقدامی نیروهای سازمان ملل تنها محدود به خارج کردن ارتش مهاجم از خاک این کشور نبود بلکه در ۱۹ اکتبر قوای این سازمان توانست پایتخت کره شمالی “پیونگ یانگ” را به تصرف خود در آورد و تا مرز چین پیش رود.
پس از رسیدن ارتش به “رود یالو” و اشتغال تمام شبه جزیره، میلیون‌ها سرباز چینی با عنوان “قوای داوطلب” توانستند سربازان آمریکایی را تا شهر سئول به عقب کشانده و خاک تصرف شده‌ی جمهوری خلق را آزاد کنند.

 

جنگ کره

امضاء توافقنامه

سازمان ملل پس از حمله مرحله اول و حمله مرحله دوم از کره شمالی عقب نشینی کرد و نیروهای چینی تا اواخر دسامبر در کره جنوبی باقی ماندند.
دو سال جنگ طاقت‌فرسا، حملات پی‌در‌پی، بمباران گسترده آمریکا و جنگ هوایی میان دو کره عاقبت در ۲۷ ژوئیه سال ۱۹۵۳ میلادی با امضای توافقنامه آتش بس پایان یافت.
پس از پایان جنگ کره، یک سازمان بی طرف متشکل از نیروهای حافظ صلح سوئیس و چند کشور بی‌طرف دیگر برای نظارت بر رعایت آتش بس دو طرف، تاسیس گردید.
این سازمان همراه با چند پایگاه نظامی از طرف ایالات متحده آمریکا در خاک کره جنوبی ایجاد شد، از طرفی شوروی برای تقویت قدرت نظامی کره شمالی چندین پایگاه اتمی را پایه‌گذاری کرد.

 

جنگ کره

 

ممکن است شما دوست داشته باشید
ارسال یک پاسخ
3 نظرات
  1. بهاره کرموند می گوید

    چقدر متاثر کننده…امیدوارم صلح همه جا برقرار باشه و دیگه شاهد جنگی نباشیم.

  2. کوثر سلیمانی می گوید

    بعضی حقایق واقعا دردناکه مخصوصا جنگ‌های مختلف در طول تاریخ
    امیدوارم روزی برسه که هیچ جنگی در هیچ‌کجای جهان اتفاق نیفته:)💔

  3. Dream 13 می گوید

    ما همه میدونیم که ماهیت جنگ همواره دردناک و زیان آوره اما چیزی که نیازه بهش بیشتر توجه بشه اینه که در جنگ ها همواره مردمان بی گناه و غیرنظامی مورد آسیب و ضرر واقع میشن و یا جان خودشون رو از دست میدن و این به شدت دردناکه که کسانی که هیچ دخالتی در شکل گیری این جنگ نداشتن بیشتر از همه مورد آسیب واقع میشن.
    بنظرم تاریخ جنگ دو کره می‌تونه نمونه ای برای تمامی کشورها بشه که تمرکزمون رو بجای تصرف دیگر کشورها روی پیشرفت کشور خودمون بزاریم.
    کره جنوبی با وجود همچین جنگی که توش خسارات زیادی رو هم متحمل شده اما حالا از کره شمالی و بسیاری دیگر از کشورهای جهان هم پیشرفته تره.واقعا تاریخ یک کتاب بسیار آموزنده است.