ADHDچیست و چگونه میتوان آن را تشخیص داد؟

Attention Deficit Hyperactivity Disorder یا ADHD یکی از مشکلاتی است که امروزه انسان با آن مواجه است.انسان امروزه همواره در تلاش است تا عملکرد خود را بهبود ببخشد و در عین سرعت عمل،کیفیت کار خود را بالا ببرد.دانش آموزان و دانشجویان نیز از این قاعده مستثنی نیستند.

ما همیشه شنیده ایم بالا بودن تمرکز هنگام مطالعه منجر به یادگیری عمیق و سریع تری میشود.بدین ترتیب معمولا دنبال راه و روش هایی برای ارتقای سطح تمرکز خود بوده ایم.اما تا به حال از خود پرسیده اید دلیل ناتوانی در تمرکز و حواس پرتی ما هنگام درس خواندن یا گوش دادن به مطالب درسی چه میتواند باشد؟

در این مطلب از وبسایت تهران تا سئول میخواهیم با یکی از عوامل شایع و تاثیرگذار در عدم تمرکز آشنا شویم.با ما همراه باشید.

نویسندگان:دکتر امین زندی،بهاره کرموند 


اختلال نقصان توجه/بیش فعالی (ADHD)یکی از شایع ترین اختلالات روانی تاثیر گذار در کودکان است.همچنین افراد بزرگسال نیز از این اختلال تاثیر میپذیرند.

علائم این اختلال شامل :نقصان توجه (عدم توانایی در متمرکز ماندن)،بیش فعالی(حرکات فیزیکی بیش از حد که با شرایط محیط مطابقت نداشته باشد) و  تکانشگری و رفتار و عملکرد عجولانه بدون در نظر گرفتن عواقب میباشد به طور تقریبی 8.4درصد از کودکان و 2.5 درصد از بزرگسالان دچار این اختلال هستند.

ADHDمعمولا هنگامی در کودکان برای بار اول دیده میشود که در سن مدرسه هستند و این اختلال در آنها منجر به رفتارهای نابهنجار در کلاس درس یا مشکلاتی در کارها و تکالیف مربوط به مدرسه می شود. این اختلال در پسرها شایع تر از دخترها می باشد.

ADHDچیست

 

علایم و تشخیص ADHD:

به طور کلی برخی از علائم ADHDمانند سطح بالای فعالیت،به مشکل برخوردن در یک جا نشینی برای مدت طولانی، و محدود بودن دامنه ی توجه در کودکان شایع است.

وجه تفاوت کودکان دچار ADHDاین است که بیش فعالی و نقصان توجه در آنها به طرز چشمگیری بیشتر از میزان مورد انتظار برای گروه همسالان آنهاست و موجب اضطراب و یا اختلال در عملکرد آنها در خانه،مدرسه و در رابطه با دوستان می شود.

ADHDدر سه نوع تشخیص داده می شود:

  • نوع نقصان توجه(ADD)
  • نوع تکانشگر(HAD)
  • نوع ترکیبی(ADHD)

تشخیص بر اساس علائمی داده میشود که فرد در شش ماه گذشته از خود نشان داده است.

نوع نقصان توجه(ADD):

برای تشخیص، باید شش (یا پنج برای افراد بالای 17سال)تا از علایم زیر به طور مکرر در فرد دیده شود:

  • عدم توجه کامل فرد به جزییات یا مرتکب شدن اشتباهات از روی بی توجهی در تکالیف یا وظایف مدرسه و یا محل کار
  • فرد در متمرکز ماندن روی وظایف یا فعالیت هایی از قبیل سخنرانی ها،گفت وگو ها و مطالعات طولانی دچار مشکل است.هنگام گوش دادن به سخن دیگران به نظر میرسد فرد در جای دیگری باشد.
  • عدم پیروی از قواعد و کامل نکردن تکالیف مدرسه یا دیگر تکالیف محول شده یا وظایف کاری(فرد ممکن است کاری را شروع کند ولی خیلی زود تمرکز خود را از دست میدهد.)
  • فرد دچار مشکلاتی در سازماندهی وظایف و کارها می باشد.برای مثال نمیتواند زمان را به خوبی مدیریت کند،به طور بهم ریخته و سازماندهی نشده کار میکند که موجب میشود وظایف را در موعد مقرر شده انجام ندهد.
  • اجتناب یا عدم علاقه نسبت به وظایفی که نیازمند حضور ذهن در مدتی تعیین شده دارند،مانند تهیه کردن گزارش یا تکمیل کردن یک فرم.
  • اغلب وسایل مورد نیاز در زندگی روزمره مانند تکالیف مدرسه،کتابها،کلید،کیف پول،گوشی موبایل یا عینک را گم میکنند.
  • به راحتی حواسشان پرت میشود.
  • وظایف و کارهای روزمره را فراموش میکنند.افراد در اواخر مراحل نوجوانی و بزرگسالان ممکن است کار هایی از قبیل تلفن زدن،پرداخت قبض ها و به خاطر سپردن قرار های مهم را فراموش کنند.

نوع بیش فعال/تکانشگر(HAD):

برای تشخیص، باید شش (یا پنج برای افراد بالای 17سال)تا از علائم زیر به طور مکرر در فرد دیده شود:

  • تکان دادن یا بهم زدن دست ها و پاها یا بی قراری هنگام نشستن.
  • ناتوانی در یکجا نشستن (درکلاس درس یا محل کار)
  • دویدن یا بالارفتن از مکان های مختلفی که مناسب این کار نیستند.
  • فرد نمیتواند بازی یا سرگرمی هارا در همراه با سکوت انجام دهد.
  • پرحرفی
  • دادن پاسخ های ناگهانی قبل از اینکه سوالی به طور کامل مطرح شود(به عنوان مثال فرد ممکن است سخن دیگران را قطع کند زیرا نمیتواند صبر کند تا در مکالمه مشارکت کند).
  • هنگامی که لازم باشد منتظر بمانند تا نوبتشان شود دچار مشکل میشوند.برای مثال در صف ماندن برایشان دشوار است.
  • قطع کردن حرف دیگران یا ورود نا به جا هنگامی که دیگران مشغول بازی یا فعالیتی باشند،استفاده از وسایل دیگران بدون اجازه ی آنها(افراد در اواخر سنین نوجوانی و بزرگسالان ممکن است کنترل کاری که دیگران در حال انجام بودند را در دست بگیرند و در آن دخالت کنند).

درواقع هیچ آزمون یا تست آزمایشگاهی برای تشخیص ADHDوجود ندارد.

تشخیص این اختلال مستلزم جمع آوری اطلاعات از والدین،معلم ها و اطرافیان فرد ،تهیه ی چک لیست علائم و معاینه ی پزشکی (شامل معاینه شنوایی و بینایی) است.

علائم، نشان دهنده ی نافرمان بودن یا ناتوان بودن فرد در برابر یادگیری و فهمیدن وظایف نیستند.

علل ADHD:

دانشمندان تا به امروز دلیل خاصی برای بروز این اختلال شناسایی نکرده اند.اما شواهدی گواه بر اینکه ژنتیک در بروز این اختلال دخیل است،وجود دارد.برای مثال از هر چهار کودک دچار ADHD،سه نفر از آنها خویشاوندانی مبتلا به این اختلال داشته اند.

از جمله فاکتور های دخیل در بروز این اختلال میتوان تولد نابهنگام یا زودهنگام،آسیب های مغزی و استفاده مادر از دخانیات و الکل یا بارداری پر استرس را نام برد.

ADHDو کودکان محصل:

معلمان و کارکنان مدرسه میتوانند با دادن اطلاعات لازم برای تشخیص های رفتاری و مشکلات یادگیری به والدین و پزشک کودک کمک کنند.همچنین میتوانند نقش بسزایی در آموزش های رفتاری در کنار والدین و پزشک مربوطه داشته باشند.

اما کارکنان مدرسه نمیتوانند تشخیص دهند که دانش آموزی دچار این اختلال هست یا خیر.همچنین تجویز دارو یا اتخاذ تصمیم برای اینکه دانش آموزی دارو مصرف کند یا خیر،در حوزه ی اختیارات آنها نمی باشد،بلکه فقط والدین و مشاورین کودک به همراه پزشک در اینگونه مسائل حق تصمیم گیری دارند.

ADHDو بزرگسالان:

تعداد زیادی از بزرگسالانی که ADHDهستند هرگز متوجه وجود این اختلال در خود نمی شوند.به طور کلی یک معاینه ی کامل شامل بررسی علائم کنونی و گذشته ی فرد،سنجش های پزشکی و بررسی تاریخچه ی پزشکی فرد و بررسی کمی و کیفی چک لیست علائم فرد است.

بزرگسالان دچار این اختلال با تجویز دارو،روان درمانی یا ترکیبی از هردو روش،مورد درمان قرار میگیرند.روش های مدیریت رفتار مانند یادگیری روش هایی برای حداقل رساندن حواس پرتی و افزایش نظم و سازماندهی مورد استفاده قرار میگیرند.همچنین مهم است که بدانیم مشارکت افراد نزدیک خانواده و همکاری آنها تاثیر قابل توجهی در روند درمان میگذارد.

پیش از مهاجرت،مخصوصا مهاجرت های تحصیلی،به احتمال وجود این اختلال در خود اهمیت دهید.

 

 

ممکن است شما دوست داشته باشید
ارسال یک پاسخ
6 نظرات
  1. Dream 13 می گوید

    خیلی عالی، جامع، کامل و جذاب توضیح داده بودید😍
    و متوجه شدم که دلیل اینکه توی کلاس به نکات توجه نمی کنم و فقط می‌خوام حرفم رو بزنم و یا وقتی وسط حرف دیگران میپرم دلیلشون چیه.
    بنده خدا استادم و دیگران بابتش در عذابن😞
    خسته نباشید بابت این پست مفید و خوبتون ☺️

    1. بهاره کرموند می گوید

      ممنون از شما❤.البته هر حواس پرتی ای نشون دهنده ی این اختلال نیست و باید توسط فرد متخصص بررسی بشه ولی همینکه اطلاعاتمون رو افزایش بدیم و بدونیم پشت هر رفتاری چه علتی میتونه وجود داشته باشه یک گام رو به جلو محسوب میشه😁

      1. زینب زردی می گوید

        بله بله کاملا درسته، دقیقاً الان دیگه دلیل علمی اختلال ها رو می‌دونم حتی اگر که خودم دچارش نباشم. در ضمن این دانش و آگاهی باعث میشه که کسی رو قضاوت نکنیم و بیشتر آدم های اطراف مون رو درک کنیم و علل مشکلاتشان رو بدونیم و گامی در راستای جهانی زیباتر با درک بهتر همدیگه برداریم😍 این است کاربرد علم روانشناسی.

  2. Ooo می گوید

    Ok very very good

  3. مهسا کرم وندی می گوید

    چقدر جالب وخوب😃😍 یکی از بهترین پست هاتون بود، ممنون بابت این اطلاعات مفید❤️

    1. بهاره کرموند می گوید

      خوشحالیم که براتون مفید واقع شده❤